Łysienie androgenowe – jakie badania warto wykonać?
Nadmierne wypadanie włosów może być związane z wieloma czynnikami, dlatego samodzielna ocena przyczyny problemu bywa bardzo trudna. Przerzedzenie fryzury często rozwija się stopniowo i przez długi czas pozostaje niezauważone. Wiele osób zgłasza się do specjalisty dopiero wtedy, gdy skóra głowy zaczyna być wyraźnie widoczna lub linia włosów ulega znacznemu cofnięciu. Tymczasem szybka diagnostyka zwiększa szanse na zahamowanie procesu utraty włosów i wdrożenie skutecznego leczenia. Kluczową rolę odgrywa wykonanie odpowiednich badań, które pozwalają określić źródło problemu oraz wykluczyć inne schorzenia mogące wpływać na kondycję włosów.
Łysienie androgenowe – od czego rozpocząć diagnostykę?
Łysienie androgenowe jest najczęściej diagnozowanym rodzajem łysienia zarówno u mężczyzn, jak i kobiet. Schorzenie ma podłoże genetyczne i hormonalne, a jego rozwój wiąże się z nadwrażliwością mieszków włosowych na działanie dihydrotestosteronu, czyli DHT. Pierwszym krokiem diagnostycznym powinna być konsultacja dermatologiczna lub trychologiczna. Specjalista przeprowadza szczegółowy wywiad dotyczący przebiegu utraty włosów, występowania podobnych problemów w rodzinie oraz ogólnego stanu zdrowia pacjenta. Już na tym etapie można uzyskać wiele cennych informacji, które pomagają ukierunkować dalsze badania.
Trichoskopia – jedno z najważniejszych badań
Podstawowym narzędziem wykorzystywanym we współczesnej diagnostyce jest trichoskopia. Badanie polega na oglądaniu skóry głowy i mieszków włosowych przy użyciu specjalnego urządzenia wyposażonego w kamerę o dużym powiększeniu. Dzięki temu lekarz może ocenić grubość włosów, gęstość mieszków oraz charakterystyczne zmiany wskazujące na łysienie androgenowe. Trichoskopia jest całkowicie bezbolesna, nie wymaga przygotowania i pozwala szybko odróżnić łysienie androgenowe od innych rodzajów utraty włosów, takich jak łysienie plackowate czy telogenowe.
Badania krwi pomagają znaleźć ukryte przyczyny problemu
Choć łysienie androgenowe ma podłoże genetyczne, lekarze często zlecają rozszerzone badania laboratoryjne. Ich celem jest wykluczenie dodatkowych czynników mogących nasilać wypadanie włosów. Szczególnie ważna jest morfologia krwi, która pozwala wykryć niedokrwistość i stany zapalne organizmu. Duże znaczenie ma również oznaczenie poziomu ferrytyny, żelaza oraz witaminy D. Niedobory tych składników często wpływają na osłabienie włosów i mogą pogarszać efekty leczenia.
W wielu przypadkach sprawdzany jest także poziom hormonów tarczycy, przede wszystkim TSH, FT3 oraz FT4. Zaburzenia pracy tarczycy mogą powodować intensywne przerzedzenie włosów i dawać objawy podobne do łysienia androgenowego. U kobiet często wykonuje się dodatkowo badania hormonalne obejmujące testosteron, DHEA-S, prolaktynę oraz estrogeny, szczególnie gdy występują zaburzenia miesiączkowania lub objawy zespołu policystycznych jajników.
